بیش از تمــــام رنــــگ هایت رنـــــــگ کاشی را
بیش از تمــــام لحظـــــه ها وقتــی تو باشی را

روزی زنــــی در عهـــد شاه عباس عاشق کرد
سرپنــــجه هــای روح یــــک معمـار بــاشی را

آن وقت شعر و رنگ و موسیقی به هم آمیخت
پوشـــاند اسلیــــمی تن عریـــــان کـــاشی را

حالا دوبــاره اصفهــان آبستـن است ای عشق
تنــــدیس زیبـــــایی کـــه از من می‌تـراشی را

روح مـرا سوهــان بکش، چـــکش بزن، بشکن
بیـــرون بریــــز از من هـــواها را حــواشـی را

حـل کن مرا ای عشــق! ای تیزاب افسونــگر
ذرات روحـــم تشنــه هستـــند این تـلاشی را

از نغمـــــه ها آوازهـــای زنــــــــــده رودت را
بیش از تمـــــام رنــــگ هایت رنــگ کاشی را