روزی به هنگام بازديد از يک بيمارستان روانى، از روان‌ پزشک

پرسيدم شما چطور مي‌فهميد که يک بيمار روانى به بسترى

شدن در بيمارستان نياز دارد يا نه؟


روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب مي‌کنيم و يک قاشق

چايخورى، يک فنجان و يک سطل جلوى بيمار مي‌گذاريم و از او

مي‌خواهيم که وان را خالى کند.


من گفتم: آهان ! فهميدم. آدم عادى بايد سطل را بردارد چون

بزرگ‌ تر است.روان‌پزشک گفت: نه ! آدم عادى در پوش زيرآب

وان را بر مي‌دارد...شما مي‌خواهيد تختتان کنار پنجره باشد یا

نزدیک در...؟


نتیجه گیری :

1. راه حل هميشه در گزينه هاي پيشنهادي نيست.

2. در حل مشکل و در هنگام تصميم گيري هدفمان يادمان نرود .

درحکايت فوق هدف خالي کردن آب وان است نه استفاده ازابزار

پيشنهادي.

3. همه راه حل ها هميشه در تير رس نگاه نيست


حامی