با اين كـــه رفتــاري متين و  سرد دارم
از پشت خنجــر خورده خيلـي درد دارم

از من به جـز يــك سايه ي لاغـر نمانده
امـا هنـــــوزم شانه هــــايي مـرد دارم

آشفتـــــه ام در اين خيابـان هاي ترديد
آن حالتــــــي كه بــــاد با گل كرد دارم

هر روز مجبــــــــورم به رفتن تا لب تيغ
از اين سفر صــــــد زخم دستاورد دارم

پوسيــــدم از بس درخــودم اتراق كردم
ماننـد داش آكــُـــل دلي شب گرد دارم

هر روز مي بــــافم طنــــاب دار خـود را
اين است عمري رنـگ و رويي زرد دارم