===صبر کن از سرِ این گردنـه سرما برود...!===========
چشـــــم بایـــــد به همــان سو به تماشا برود
دیـــده از دور دو دریـــــــــای مجـــاور با هـــم
چشـــــــم من می شکنــــــد پنجره را تا برود
بارهــــــا سنگ به پیشانــــی شوقش خورده
رود اگــــر خواســـته از درّه بــــه دریـــا برود
سرنگـــــون گشتن فــــــوّاره به ما ثابت کرد
آب مـــــی خـــــواسته بـــا واسطه بالا برود
آی مـــردُم...به خـــــدا آب زلال است زلال...
بگـــــذارید خـــــودش راهِ خودش را برود
کـــــدخدا گفتـــــه که تا کار به دعـــوا نکشد
یکـــــی از این دو نفـــر بایــــــد از اینجا برود
یـــــــا که یــــــــوسف به دیار پــدری برگردد
یـــــــــا که با پیـرهن ِ پــــــــاره زلیخـــا برود
کدخدا گفته که این دهکده،عاشقکده نیست
هرکـه عـاشق شده از دهکـده ی مــا برود
کـــوزه بر دوش سرِچشمه نیا...با این حرف
باید از دهکـــده یک دهکده رسـوا بــرود
باز پیـــــراهن ِ گلـدار بــه تن خواهـــی کرد
صبــــر کن از سرِ این گردنـه سرما برود...!