گـــــل آمــده از عــطــــــر تــنت وام بگیرد

گیســو بــتکان تـــــا که شـب آرام بـگیرد


حتی به سباهم خبرت رفته که جمشید

مــایـل شــده ازطــرح لبت جـــــام بگیرد


تــو لازمـه بــــودی که همین حس بتـواند

در شــکل نــگاه تـــــــو غــزل نــام بگیـرد


امــــــــروز شــکر نــیز قــــرار است بیـاید

شــیرین مــن از لـحــــن تـــو الهـام بگیرد


کنــــــدوی عسل خنده بزن تا لــب زنبـور

از گـــوشه لبــهای تــــــو یــک کام بگیـرد


تــــــو رود منی آبـــــــی  و آرام و بــگــزار

یـک بیت هـــــم از شعر من ایهــام بگیرد


هــــر شب تو به آغوش بکش یــاد مـرا تا

در گـــرمــی آغــــــوش تـــــو آرام بگیــرد