حس می کنم دوبـاره زمین در مدار نیست

یـا ذره ذره هـــــــای دلــــم را قرار نیست

دارم دوبـــــاره دور خـــــودم چرخ می زنم

حالا که چـــــــــرخ قافــله را اعتبار نیست

در من دوباره شور عجیبـــــی نهفته است

مضــــــــراب های زیر وبمم استوار نیست

در ذره ذره هـــــــای تنـــــم رشد می کند

یـــــک رویش عجیب که شاید بهار نیست

یک جوشش عمیق ویا یــک حرارت است

این اتفاق معجـــزه گر ، نـه، حصار نیست

در من تنیــده روح خودش را کسی که باز

درپیله های شعر من امشب دچـار نیست

 هی پیـــله پیلــه های مرا باز  کرده است

اما نه مثـــل اینــــکه دلش سازگار  نیست

آه ای تمـــــام حرمت من ، ای شکوه شعر

خوش می روی وعمر غزل ماندگار نیست