بی تو مهتاب شبی...!؟ نه ...! شب بـارانی بود

دلـــم، آبستــن یک گریــه ی طو لانـــی بـــود

راه می رفتم و هی خـــون جگـــر می خوردم

در سرم فکــــــر و خیالــی کـه نمی دانی بود

لشــکر چـــادر تـــو خانــــه خرابـــی ها کــرد

چادرت چشمه ای از دوره ی ساســــانی بود

آه  دریــــــــــاب  مرا  دلبـــر  بـــــارانـــی  من

ای که معمــــــــاری ابــــروی تو گیــلانی بود

توبـــــــه ها کـردم و افســـوس نمی دانستم

آخرین مرحــــــــله ی کفــــر، مســلمانی بود

همـــــــه ی مصر بـــه دنبـــال زلیخـــا بــودند

حیف، دیــــــوانه ی یک برده ی کنعــــانی بود