اینجــــــــــا همــه آدم به آدم می شناسندم

یک مرد با اخــــــلاق در هم ، می شناسندم

 از هـــــر کسی نام و نشانم را که پرسیدی

دیـدی که بی اغراق اگـر کم،می شناسندم

 هرگز نگفتـم که خــــدا هستم ، ولی مردم

کافــر شدند و خـــــالق ِ غم می شناسندم

 هر چنـــــــد بی نام و نشان امــا کبـوتر ها

از بس بـرایت نــامــه دادم ، می شنـاسندم

 آنقـــــدر دنبــال تو گشتــم شهـر را هر روز

دیگر تمــــام کوچــه ها هــم می شناسندم