اصــــلا قـرار نیست که سرخـــــم بیـاورم

                         حــــــالا که سهــــم من نشدی کم بیاورم

دیشب تمام شهــــر تو را پرسه می زدم

                          تــــــا روی زخمهــــــــای تو مرهم بیاورم

می خواستم که چشم توراشاعری کنم

                          امّـــــــــا نشد کـه شعــــــر مجسم بیاورم

دستم نمی رسد به خودت کــاش لااقل

                          می شد تو را دوبـــــاره به شعـرم بیاورم

یادت که هست پای قراری که هیچ وقت

                           می خواستــــــــم برای تــو مریم بیاورم؟

حتـــی قرار بــــــــود که من ابـر باشم و

                           بــــــــاران عاشقـــــــانه ی نــم نم بیاورم

کلّــــــی قرار با تـــــــو ولی بی قرار من

                           اصــــــــــلاٌ بعید نیست که کم هم بیاورم

اما همیشــه ترسم از این است٬ مردنم

                           بـــاعث شـــــود به زنـــــدگیت غم بیاورم

حــوّای من تو باشی اگر٬ قول می دهم

                            عمـــــــراً دوبــــــاره رو به جهنّــم بیاورم

خود را عـوض کنم و برایت به هر طریق

                            از زیــــــر سنگ هـــــم شده٬ آدم بیاورم

بگذار تا خـــــلاصه کنــم٬ دوست دارمت

                            یا بــاز هم بهــــــــانه ی محکـــــم بیاورم