من کــــویــــری خشکم اما ساحــلی بارانیم

ظـــــاهـــری  آرام  دارد  بــــاطن  طـوفانیــم

مثل شمشیرازهراسم دست وپاگم می کنند

خود  ولـی  در  دستهـــای  دیگـران  زنـدانیـم

بس که دنبال تو گشتم شهره ی عـالم شدم

سربلنـدم کـرده خوشبختـــانه سرگردانیــــم

می زند لبخنـــد بر چشمـان اشک آلود شمع

هر کـــه باشد باخبـــر از گریــــه ی پنهـــانیم

هیـــچ دانــــایی فریب چشم هایت را نخـورد

عاقبــت کــــاری به دستــم می دهد نادانیم