سینه ام این روزها بــوی شقایق می دهد

                                     داغ از نوعــی که من دیـدم تو را دق می دهد

«او» که اخمت راگرفت وخنده تقدیم توکرد

                                     آه را می گیرد از من جاش هق هق می دهد

برگ هایم ریخت بر روی زمین؛ یعنی درخت

                                        خود به مرگ خویشتن رای موافق می دهد

چشمهایت یک سئوال تــازه می پرسد ولی

                                         چشمهایم پاسخت را مثل سابــق می دهد

زندگـــی توی قفس یامرگ بیرون ازقفس ؟

                                           دومی ! چـون اولی دارد مرا دق می دهد