===هوابارانی است وفصل پاییز===========
هــــــوا بـــارانی است و فصـل پاییز
گلــــــــوی آسمـان از بغــــــض لبریز
به سجـــــده آمده ابـــــــری که انگار
شـــــــده از داغ تابستـــــــانه سرریز
هــــوای مدرســـــــه، بــــــوی الفبـــا
صـــدای زنـــــگ اوّل محـــــــکم و تیز
جـــزای خنــــــدههــــــای بیمجــــوّز
و شــــــــادیها و تفــــریحـــات ناچیز
بـــــرای نوجـــــــوانــــیهای مـــا بود
فــــرود خشم و تهمتهای یکــــــریز
رسیـــــده اوّل مهـــــــــر و درونــــــم
پُر است از لحظــــــههای خاطرانگیز
کــــلاسِ درسِ خــالیمانــــــده از تو
من و گـــــلهای پژمـــــــرده سر میز
هــــوا پاییـــــزی و بـــــــارانــیام من
درونِ خشـــــــم خـــود زندانیام من
چه فردایِ خوشی راخــــواب دیدیم
تمــــام نقشــــــــهها بــر آب دیــــدیم
چه دورانــی! چـــــه رویــای عبوری!
چه جُستــنها بــهدنبـــــال ظهـوری!
من و تــــو نســـــل بیپـــرواز بـودیم
اسیـرِ پنجـــــــههایِ بــــــــاز بــــودیم
همان بازی که بـــا تیغِ سرانــــگشت
به پیش چشــــمهای من تو راکشت
تمــــــــامِ آرزوهــــــــا را فنــــا کـــــرد
دو دست دوستــیمان را جـــدا کرد
تو جــــــام شوکران را سرکشــــیدی
به ناگــــه از کنــــــــــارم پرکشـــیدی
به دانـــــهدانـــــــه اشـکِ مـــادرانـــه
به آن اندیــــــشههـای جـــــــاودانـــه
به قطرهقطـــره خونِ عشق سوگند
به سوز سینـــــههای مانـــده در بند
دلم صــــــــدپــــاره شد بر خاک افتاد
به قلبــــم از غمت صـــــد چاک افتاد
بگو آنجا که رفتـــی، شــاد هستی؟
در آنســـوی حیــــات، آزاد هستی؟
«هوای نوجــوانی» خاطرت هست؟
هنوزم عشق میهن درسرت هست؟
بگوآنجا که رفتـــی هرزهای نیست؟
تبر!تقدیر سرو و سبـــزهای نیست؟
کســـی دزد شعـــورت نیست آنجا؟
تجــــاوز به غـــــرورت نیست آنجـــا؟
خبــر از گــورهای بینشان هست؟
صدای ضجّـــههای مــادران هست؟
بخوان همدرد من هم نسل وهمراه
بخــــــــوان شعـر مرا با حسرت و آه
دوبـــــــــاره اوّل مهر است و پـــاییز
گلـــــــــوی آسمـــــان از بغض لبریز
من و میـــــزی که خالی مانده از تو
و گلهــــــایی که پــــــژمرده سر میز
گلــــــــوی آسمـان از بغــــــض لبریز
به سجـــــده آمده ابـــــــری که انگار
شـــــــده از داغ تابستـــــــانه سرریز
هــــوای مدرســـــــه، بــــــوی الفبـــا
صـــدای زنـــــگ اوّل محـــــــکم و تیز
جـــزای خنــــــدههــــــای بیمجــــوّز
و شــــــــادیها و تفــــریحـــات ناچیز
بـــــرای نوجـــــــوانــــیهای مـــا بود
فــــرود خشم و تهمتهای یکــــــریز
رسیـــــده اوّل مهـــــــــر و درونــــــم
پُر است از لحظــــــههای خاطرانگیز
کــــلاسِ درسِ خــالیمانــــــده از تو
من و گـــــلهای پژمـــــــرده سر میز
هــــوا پاییـــــزی و بـــــــارانــیام من
درونِ خشـــــــم خـــود زندانیام من
چه فردایِ خوشی راخــــواب دیدیم
تمــــام نقشــــــــهها بــر آب دیــــدیم
چه دورانــی! چـــــه رویــای عبوری!
چه جُستــنها بــهدنبـــــال ظهـوری!
من و تــــو نســـــل بیپـــرواز بـودیم
اسیـرِ پنجـــــــههایِ بــــــــاز بــــودیم
همان بازی که بـــا تیغِ سرانــــگشت
به پیش چشــــمهای من تو راکشت
تمــــــــامِ آرزوهــــــــا را فنــــا کـــــرد
دو دست دوستــیمان را جـــدا کرد
تو جــــــام شوکران را سرکشــــیدی
به ناگــــه از کنــــــــــارم پرکشـــیدی
به دانـــــهدانـــــــه اشـکِ مـــادرانـــه
به آن اندیــــــشههـای جـــــــاودانـــه
به قطرهقطـــره خونِ عشق سوگند
به سوز سینـــــههای مانـــده در بند
دلم صــــــــدپــــاره شد بر خاک افتاد
به قلبــــم از غمت صـــــد چاک افتاد
بگو آنجا که رفتـــی، شــاد هستی؟
در آنســـوی حیــــات، آزاد هستی؟
«هوای نوجــوانی» خاطرت هست؟
هنوزم عشق میهن درسرت هست؟
بگوآنجا که رفتـــی هرزهای نیست؟
تبر!تقدیر سرو و سبـــزهای نیست؟
کســـی دزد شعـــورت نیست آنجا؟
تجــــاوز به غـــــرورت نیست آنجـــا؟
خبــر از گــورهای بینشان هست؟
صدای ضجّـــههای مــادران هست؟
بخوان همدرد من هم نسل وهمراه
بخــــــــوان شعـر مرا با حسرت و آه
دوبـــــــــاره اوّل مهر است و پـــاییز
گلـــــــــوی آسمـــــان از بغض لبریز
من و میـــــزی که خالی مانده از تو
و گلهــــــایی که پــــــژمرده سر میز
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم مهر ۱۳۹۲ ساعت 12:38 توسط راز
|