چه قــــــدر بوی تو خوب است... بـــوی آغوشت

همیشــــــــه زحمت من بــوده است بر دوشت

 چنـــــــان زلال و لطیفــــی که مطمئـن هستم

دو بـــــــــــال بوده به جای دو دست بــردوشت

 ولی به خــــــــاطر من بــــــــــــال را کنار زدی

کـــــــــه با دو دست بگیــــــری مرا در آغوشت

کـــــــــــه با دو دست بـــــــرایم دو بال بگذاری

به جــــــــــای روشنــــــی بالهــــای خاموشت

که آسمـــــــــــان خـــــــودت آسمان من باشد

کـــه از بهشــت بخــــــوانم دوبــاره در گوشت

آهــــــــــــــــــــــای روسریت آفتاب تابستـان!

شکـــــــــــوفه تـــاج سر تو بنفشه تن پوشت

بهشت جای قشنگی است جای دوری نیست

بهشت بـــــــــاغ بزرگی است، بــــاغ آغوشت

بهشت اول و آخــــــــر، گمــــــــان نکن حتی

بهشت هم بـــــروم می کنــــــم فـراموشت!