ز سرگذشت چمن دل بــــه درد می آید

ببنــــد پنجــــره را بـــــــاد سرد می آید

دریـــــــغ باغ گل سرخ من که در غم او

همــــــه زمین و زمان زار و زرد می آید

نمـی رود ز دل من صفای صورت عشق

و گـــــر بر آینـــــه بـــــاران گـرد می آید

به شاهراه طلب نیست بیــــم گمراهی

کـــــه راه بـــــا قــــدم رهنـــورد می آید

تو مرد باش و میــــندیش از گرانـــی درد

همیشــــه درد به سرِ وقتِ مـرد می آید

دگربه سوز دل عاشقان که خواهد خواند

دلـــم ز نــــاله ی بلبــــل بـه درد می آید