وقتش رسیـــــده مثــــــــل من امـــــروز برداری

     آن قاب عکس کهنــــــــه را از کنــــــج انبـــــاری

          با آستینت خــــــــاک هایش را بگیــــــــــــری باز


               بر نقــــطه ضعف خاطـــــراتت دست بگــــــذاری

                دستـــان من خاکی ست ، قــدری گریه کن بانو !

                    دستم معطـــــر می شود وقتــــی که می باری

               دیشب به یـــــادت "گریـــه ها" را خـواندم از اول

          اصلا کتـــــاب شعر "فاضـــــل" را تو هــم داری؟

     دیگـــــر نپرس از فکـــــــر من این روزها، قطعـا

     من هم به آن چیـزی می اندیشم که تو ... آری!

          تــــرکت نخواهم کــــــرد من با این که می دانم

               سیــــــگار قــــــــلابی بـــــــرای تـرک سیـگاری