ای هر سخــــــــنت قطـــــــــرهء بــاران بهاری
بایــــــــــد که بر این تشنــــــهء بــی تاب بباری


من معـــــــدن حرفـــــم پــــرم از شعر و تغزّل
امّــــا تـــــو عزیــــــزم به خـــــــدا حرف نداری


سیب است واناراست وعسل هست وشکرنیز
واجب شـــــده بر خــــــــوان لبت شکرگزاری!

تو قصّــــهء "شیرینی" و من شـــاعر "مجنون"
این گــــونه بعیــــــد است به من دل بسپاری!

سیــــگار و غزل چـارهء بی حوصلگی هاست
یـــــک شعر بمان پیشم اگـــــر حوصله داری