رنــــگ ز رخ پریــــــده ی ما را کسی ندید

ایــن مـــرغ پرکشیده ی مـا را کسی ندید

چون دود در سیــاهی شب گم شد ازنظر

خـــواب ز سر پــریــده ی ما را کسی ندید

 بسیارصیـد جسته که آمد به جای خویش

امــــــا دل رمیـــده ی مــــا را کسی ندید

 پنـــهان ز چشم غیر به کنــجی گریستیم

اشک به رخ دویــــــده ی ما را کسی ندید

 اغیــــار محو چــــاک گریبــــــان او شدند

پیـــراهن دریــــده ی ما را کســـــی ندید

 خـــاری کــه رفته بود به پا زود چاره شد

خـــــار به دل خلیـده ی ما را  کسی ندید

 گلچین رسیدودست به یغما گشودو رفت

گل هــای تــازه چیده ی ما را کسی ندید

 مانند نخـــل موم که بنــــدد ثمر به خود

یک میـــوه ی رسیده ی ما را کسی ندید

دامان تر بـــه اشک ریا پــاک شسته شد

کــالای آبــــــــدیده ی ما را کســـی ندید

 دیـــــوان عمر را دو سه روزی ورق زدیم

ابیات برگــــــــزیده ی ما را کســــی ندید