مزن  برهم دو چشمانت  سرو جان گشت قربانت

بنازم  ناز   چشمانت  و   بنازم     تیر     مژ  گانت

پرستویی   مها جر  خانه بر دوشی   غریبم   من

به  رمز   چشم  تو   زندانیم  بر بام   ایوانت

سری شوریده  دل  پرخون   و  چشمی  منتظر دارم

دو  دیده  برجمالت  دل  به عشقت سر  به  دامانت

به  هر صبح  و شبی  خشنود  می  گردم ز دیدارت

به  افسونت  به  میثاقت  به عشق  و عهد  و پیمانت

قدم  در خاطرات  رفته  ام  آهسته  تر  می  زن

که  دل  در  مقدمت  گشته   عجین  با  رشتهء  جانت

بت من  کعبهء من  مسجد   و محراب    و   دیر  من

بنازم  آن   جمال   مست  و  آن   چشم  غزل  خوانت