هرشب به ذهن خستـــهء من می کنی خطور
 
     بانــــــــــــو، شبیــه خـــودت؛ ساده - پر غرور

          من خــواب دیده ام کــــه شبی با ستــــاره ها
 
               از کوچـــــــه های شهــرِ دلـــم می کنی عبور

                    یا خــــواب من مثــــال معجزه تعبیـر می شود
 
                    یــــا اینــکه آرزوی تو را می بـرم به گــــــــــور

               بی تـو، خراب و گنـگ و زمین گیــــر می شوم
 
          مانند شعــــرهای خـــودم؛ شکــــل بوف کور

     کِی می شود میان کوچه... نه...صبـــر کن،نیا
 
     می ترسم ازحســادت این چشـم های شـور

          تقـــدیر من طلســــم تو بود و عـذاب و شعر
 
               از چشــــم های شرجیـــــت اما بـــلا به دور