شاخـه را محکـم گـرفـتن این زمان بی­‌فایده است
بـرگ می­‌ریـزد، ستـیـزش بـا خـزان بی­‌فایده است

بـاز می­‌پرسی چـه شـد که عاشق جبـرت شـدم
در دل طـوفـان کـه بـاشی بـادبان بی­‌فـایده است

بــال وقتــی بـشـکـنـد از کــوچ هـم بـایـد گذشـت
دست و پا وقـتـی نـبـاشد نردبـــان بی­‌فایده است

تـا تـو بــوی زلــــف­ها را مـی­‌فـرسـتـی بـا نـسـیم
سعی من درســر بزیـری بی­‌گمان بی­‌فایده است

تـیر از جایی کـه فـکرش را نمــــی‌­کــردم رسـیــد
دوری از آن دلبـــر ابـــرو کمـــان بــــی­‌فایده است

درمـن ِ عـــــاشـق تـــوان ِذره­ای پـرهیـز نـیـسـت
پرت کــــن مـا را بـه دوزخ،امتــحان بی­‌فایده است

از نـصیــــحـت کـردنـم پـیـغمبــرانـت خـسـتــه­‌انـد
حرف موسی را نمی‌­فهمد شبـان، بی­‌فایده است

مـن بــه دنبــــال خــدایـی کـه بـســوزانــد مـــرا
همچنــــان می­‌گردم اما همچنان بی­‌فایده اسـت