اسمت میـــان خـــــاطره ها چفت وبست شد

               آدم پس از نـــوشتـــن اســم تـــــو پست شد

               از فــرط بی کسی بـه همین جـــا بسنده کرد

                    مردی که با دو قطــــره از اشک تو مست شد

                         مردی شبیـــــــه من به تویــــــی مثل التهاب

                         درگیـــــر یــــک حضــور سراپـــا شکست شد

                    در آخــرین نفس بــه خـودش خط کشید و مرد

               مثـل همان کسی که به چشمت نشست شد

               طـــرح من و نــــــوازش مشکــــوک قلب تـــو

                    مثل تضـــــــاد بین ابوالفـــــــضل و دست شد

                         وقتـــی  شنیــد  شرط  مسلمانـــی  تـــــو  را

                   صـــد دل نماز خواند و سپس ...بت پرست شد