این چیست که چون دلهـره افتاده به جانم

حـــــــال همـه خوب است- من اما نگرانم

در فکــــر تو بستم چمـدان را و همین فکر

مثل خـــــوره افتـــــاده به جـانم که بمانم

چیزی که میان من وتو نیست غریبی ست

صــــد بار تو را دیده ام ای غــم به گمانم؟!

انــگار که یک کوه سفر کرده از این دشت

اینقــــدر که خالـــی شده بعد از تو جهانم

از سایه سنـــگین تو من کمتــــرم آیا...؟!

بگذار به دنبــــال تو خـــــــــود رابکشـانم

ای عشق...! مـــرا بیشتـر از پیش بمیران

آنقــــدر کــــــه تا دیـــــــدن او زنده بمانم