===عشق تو قماری ست کـه بازنده ندارد===========
جا می خورد از تـُـــردی ســــــاق تو پرنده!
ايمـــان منی سست و ظريف و شکننــده !
هم , چون کف امواج «خـزر» چشم گريزی
هم , مثل شکوه«سبـــــلان» خيره کننده !
می خواست مرامرگ دهد آنکه نهاده ست
بر خــــوان لبـــــان تو , مربــــــای کشنده !
چون رشتهء ابريشــم قاليچهءشرقی ست
بر پوست شفــــــاف تو رگ هــــای خزنده!
غير ازتو که يک شاخــهء گل بين دو سيبی
چشم چـــه کسی ديده گل ميـوه دهنده ؟
لب هـــای تو انـــــدوختــهء آب حيات است
اسراف نکن اين همـــه در مصـــرف خنده!
ای قصهءموعــــود هــــــزار و يکمين شب
مشتـــــاق تو هستـــند هزاران شنــــونده
افسوس که چون اشک , توان گذرم نيست
از گــــونهء سرخ تــــــو ـ پل گريه و خنده !
عشــــق تو قماری ست کـه بـــازنده ندارد
ای دست تو پيـــــــوسته پر از برگ برنده !