شبـــگرد شعرهــــا تو کـه تردیـــد می کنی

        من را به عمــــق فاجعــه تبعیــــد می کنی

            کوچــــه هــــزار بـــــــار ورق خورد و باز هم

                غــــم را کنـــــار پنـجره تشـــــدید می کنی

                    شلیک چشـــــم هـای تـــو تیـــر خلاص بود

                    خودکامه حکـــم کردی و تائیـــد می کنی؟!

                من چندمین اسیرتو هستـم که می کُشی؟

            شایــد دوبـــاره خاطـــره تـجــدید مـی کنی

        با طعنـــــــه های شور همین زخـم کهنه را

        تـا روز مـــرگ آینـــــه تمـــــدیـــد می کنـی

            این بیت آخــــر و مـن لابــــــه لای شـعــــر

                زنجیـــر می شوم تـــو که تردیــد می کنی