درجشنواره ی عاشقی هـــــای مطلق

     دانه های بلورین برف برتاج قصرم نشسته

          و ایوان خــــــانه ام راسپیــــــدپـــــوش کرده

                نعـــــره زنان گرمایم را به شــادی می خواند

                      که فصــــــل فصــــــــــل عــــاشقیِ تـوست

                           نرم و آهستــــه بیــــــا به جشـــن برفها...!!!