لعنت به خـوابـی که تو در قـــابش نباشی

یا بر شبی که حضـــرت ماهـــش نبـاشی

خواب تو یعنـــی انتهـــــــای خـــوب بودن

لعنـــت به دل وقتــی تو رؤیـایـش نباشـی

ماننـد اقیــــانــوس طــوفانیست حـــالـش

قلبــم اگر یک لحــــظه آرام­اش نبـــاشـی

قحـــطیِ زیبـاییست در شهـــری که آنجـا

تـــو دخــتر شایســـتهء سالـــش نباشـی

یک خیسی بی حـس و روحــی سرد دارد

روزی که تــو مفهـــــوم بارانـش نبــاشـی

من سخت دوری می کنـم از مذهبــی که

در خلــــوت زیبـــای محـــرابـش نبــاشـی

نــور از جهـــــانم مـی رود حتـماً اگـــر تـو

خورشیـد بی همتــــای کیهـانـش نباشـی

در شعرهای من غـــزل می میــــرد، آری

روزی اگـــــر بانـوی احســــاسش نباشی