دستــــــان نوازشگــــر من گشته وبالم

               از تهمت سنگی که تو بستی به دو بالم

          هرکس که خبردار شد از قصــهء قهرت

     خنـــدید به حــــــرف تو و گریید به حالم

پرسیـــدم از آینـــــده و نشنیده گرفتی

همواره همین بـــوده جوابت به سوالم

     هرچنـــد که فواره ای و رو به صعـودی

          هرچنـــد که مردابم و محکـــــوم زوالم

               من تشنه ی دیدار تو ام ،جنگل اسرار!

               تو تشنهء خون منی ، ای ماده غـزالم!

          بعد از من اگر رام شود، بــاد حرامش!

     این ماده غـــزالی که نشدصیدِ حلالم!