شهــرت شیرین اگــراز بیستـونش بوده است

            جوهــر شعر من از رنج و جنونش بــوده است

        شوکـــت دریـــا به مـــوج و دولت بـاد از وزش

    در مقـابـل هیبت کوه از سکونش بوده است

    برج و بارو گرچه در ظاهر شــکوه قلعه‌هاست

        اتـــکای قصر اغــــلب برستـــونش بوده است

            هرکسی برسیم آخـر می زنـد فهمیده است

                شورِ تار از پنجـه های ذوالفنـونش بوده است

                هیـــچ چیــــز از رمز و راز آن نفــهمیـد آخرش

            هرکسی درعشق فکر چندوچونش بوده است

        چشم من چون کشتی نوح است درآن پاگذار

    جـــــای بیــرون منتها دریـا درونش بوده است