از دست عزیزان چه بگـــــــویم ؟ گلــــه ای نیست

        گر هم گـــــله ای هست دگـــر حوصله ای نیست

    سرگـــــــرم به خــــــــود زخم زدن در همه عمرم

 هر لحظه جز این دست ، مرا مشغـله ای نیست

دیــــــــــری ست که از خــــــــانه خــرابـان جهانم

     برسقف فــــــرو ریختــــــه ام چلچــله ای نیست

        در حســــــــــرت دیـــــــــــــدار تــــــو آواره تـرینم

            هر چنــــــــــــد که تا خـانه تو فاصــله ای نیست

                بگذشتـــــــــه ام از خـویش... ولـی از تو گذشتن

                    مرزی ست که مشکل تر ازآن مرحـله ای نیست

                    سرگشتــــــه ترین کشتــی دریـــــــــــای زمانم

                می کـــــــوچم و در رهگـذرم اسـکـله ای نیست

            من سلســــله جنـــــــبان سر عاشق خــویشم

        بر زنــــدگی ام سایه ای از سلســله ای نیست

     یـــــخ بسته زمستـــــان زمــان در دل " بهمن "

رفتنـــــــــد عزیزان و مرا قـــــــافــله ای نیست