نمی دانــــــم چرا ما را ز یکــــــــدیگر جـدا کردند

                    تمـــــــــــــام رنج دنیا را ، نصیب جـــان مـا کردند

                        تلف کـــــردم جـــــوانی را ، به پای دوستانی که

                        مرا تنهــــــا و سرگـردان به حال خود رهـا کردند

                    بـــــــرای آن کــــه محـرومم کنند از بــــودنِ با تو

                به دور از چشم من آشوب و غوغایی به پا کردند

            چه روزی بـــــود روزی کـه زمین و آسمان با هم

        نــــــگاه خستــــــه ام را با نــــگاهت آشنـا کردند

    چه روزی بود روزی کـه زمین و آسمـــــان با هم

    مرا بـــــه مستی چشم سیاهت مبتــــــلا کردند

        ولی یک عـــــده آدم در لبـــــاس دوستی هر دم

            کسی هر گز نمی داند که با روحم،چه ها کردند

                چگـــــونه دستِ آنهـــا را به دستِ دوستی گیرم

                    همان هایی که یــک مدت تو را از من جدا کردند