بی خیـــــالت سر نکـــردم، بی خیالم سر مکن

خــــواب را در چشم های خستــه ام باور مکن

اختیــــــارت را به دست بــــــاد جـــــادوگر مده

پیش مـــــــردم زلف هایت را پریشــان تر مکن

امر کــــن تا بر لب سرخ تـــــو عـاشق تر شوم

نامسلمانـــــــــا! لبـــــــم را نهـی از منکر مکن

عمر بـــــــودن با تو کوتـــاه است،مثل عمر گل

نازک انــــــــداما! گـــــــــــل عمر مرا پرپر مکن

دیــــدی و چیدی و بوییــــــدی و دور انداختی

آنچـــــــه کردی با دل من با دل دیگــــــر مکن

شب گذشت وخواب چشمان توراازمن گرفت

گفتمت عـــــادت به داروهای خــواب آور مکن