باید فراموشت کنم ، چندیست تمرین می کنم

من می توانــم می شود ، آرام تلقین می کنم


                         با عکس های دیگری تا صبح، صحبت می کنم

                         با آن اتاق خویش را ، بیــهوده تــزئین می کنم


سخت است امامی شود، در نقش یک عاقل روَم

 نه شب دعایت می کنم ، نه صبح نفرین می کنم


                         حالم نه اصلا خوب نیست،تابعدبهترمی شوم

                         فکری برای این دل ِ تنهای غمگین مـی کنم


من می پذیــرم رفـته ای و برنمی گردی همین

خود رابرای درک این ، صدبار تحسین می کنم


                         از جنب و جوش افتاده ام ، دیگر نمی گویم به خود

                         وقتی عروسی می کند ، آن می کنم ، این می کنم!



هرچه دعا کردم نشد ، شاید کسی آمین نگفت

حـــالا تقاضــــای دلی سرشار از آمین می کنم


                         نه اسب،نه باران، نه مرد. . . تنهایم و این دائمی ست

                         اسب حقیـقت را خـودم با یــــن نشان زین مــی کنم


یا می برم یا باز هم ، نقش شکستی تلخ را

در خاطرات سرخ خود ، با رنج آذین می کنم



                        حالا نه تو مال منی ، نه خـــواستی سهمت شوم

                       این مشکل من بودوهست،درعشق گلچین می کنم



کم کم ز یادت می روم ، این روزگار و رسم اوست

این جمله را با تلخی اش ، صدبار تضمین می کنم


...؟؟؟