گاهي اوقات...
احتياج به يه آدمی داری
يه دوستي که وايسته رو به روت
که توی چشمات نگات کنه
و محکم بزنه تو گوشت
که تو صورتت خم شه و دستت رو بذاری روی گونت و دوباره نگاش کنی

ببينی که خشمگينه...
ببينی که از دستت عصبانيه...
توی اخم صورتش ببينی که دوستت داره
ببينی که دوستته
که نگاش کنی همونجوری که دستت روی صورتيه که اون بهش کشيده زده
که بهت بگه...

تو چته؟

 بسه به خودت بيا .. تو چته؟

که سرت فرياد بکشه...

که تو يه هو بلرزی

كه بري بغلش كه بغلت كنه

همون دستی که کوبيد تو صورتت رو بذاره رو سرت

توی موهات

که سرت رو فشار بده توی گودی شونش
که تو چشمات رو ببندی
روی شونش گريه کنی
بلرزی
و با خودت فکر کني که...

تو واقعاً چته؟!