=======آدمهای رنگی=======
بعضی آدم ها سبزند: مانند روح بهار مهربان و همراه و
هرگاه که نیستند گویا بهار را با خود برده اند.
بعضی آدم ها آبی اند:مانند آسمان روشن... بی ابر و بی آلایش و پاک و
هرگاه که می خندند ایمان می آوری امشب آسمان صاف است.
بعضی آدم ها سرخند: مانند گونه های شقایق دل انگیز و دل فریب. عشق در تمامی
رگ های شان جاری است و می توانی با آن ها بروی...
آنها میدانند خدا خانه اش را کجا می سازد.
اما آنان که سپیدند: به معصومیت ابرهای لبریز از گریه می مانند با آنها باش... می شویند و می برند بدی ها رادست در دستشان بگذار تا یک سبد نور هدیه ات باشد.
بعضی هم سیاه و دیگرند: مانند شب های سرد و بی پناه زمستان.
نمی شود با آنها لبخند زد و نمی توان به صمیمیت دست شان ایمان آورد.
و اما ...
خوشا به حال آنان که به رنگ بارانند...
جاری و بی رنگ. رنگ بی رنگ و رنگارنگ بهترین رنگ هاست.
واژه ی قشنگ یک رنگی...از خود رها شدن و با خدا یک رنگ شدن.