عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
که میدیدم یکی عریان ولرزان
دیگری پوشیده ازصد جامه رنگین
زمین و آسمان را
واژگون مستانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
نه طاعت می پذیرفتم
نه گوش ازبهراستغفاراین بیدادگرها تیزکرده
پاره پاره درکف زاهد نمایان
سبحه ی صد دانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
برای خاطر تنها یکی مجنون صحرا گرد بی سامان
هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو
آواره و دیوانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
به گرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان
سراپای وجود بی وفا معشوق را
پروانه می کردم
عجب صبری خدا دارداگر من جای او بودم
به عرش کبریایی باهمه صبر خدایی
تاکه میدیدم عزیز نابجایی
نازبریک نارواگردیده خواری میفروشد
گردش این چرخ را
وارونه بی صبرانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
که می دیدم مشوش عاف و عامی
زبرق فتنه ی این علم عالم سوز مردم کش
بجزاندیشه ی عشق ووفا معدوم هر فکری
در این دنیای پر افسانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
چرا من جای او باشم
همین بهتر که او جای خودش بنشسته و
تاب تماشای تمام زشتکاریهای این مخلوق را دارد
وگرنه من بجای او چو بودم
یک نفس کی عادلانه سازشی
با جاهل و فرزانه می کردم
عجب صبری خدا دارد * عجب صبری خدا دارد* عجب صبری خدا دارد