گویند مجنون نامه ای با اشک بر لیلا نوشت

                              دیبا چه ی هر نامه ام با عشق امضا می کنم

هرکس بجایی مشکلی را سهل و آسان می کند

                              در  عالم دیوانگی حل معما می کنم

گر نوعروسان خویش را زیبا کنند با آب و رنگ

                              من هم عروس خویش را با عشق زیبا می کنم

مستان به گاه بیهشی مینای می را بشکنند

                              من مستی و میخوارگی از عشق  مینا می کنم

ای مومنان آخر چرا از عشق منعم می کنید

                              من هم خدای خویش را با عشق پیدا می کنم

شاعر نیم اما کنون دستی به شعر آلوده ام

                              عشقم تویی پس شعرخودبرعشق اهدا می کنم


                                                                     حامی